,

Vega, vegan of iedere dag een stuk vlees op je bord

Waarschijnlijk is het je de laatste tijd niet ontgaan dat er steeds meer verhalen over vlees in de rondte gaan. Vlees eten zou slecht zijn voor het milieu, slecht zijn voor je lichaam en niet te vergeten is het ook ‘niet zo leuk’ voor de diertjes.

Vandaag wil ik graag delen waarom ik minder tot geen vlees eet (en andere dierlijke producten) en welke documentaires echt aanraders zijn zodat je meer te weten komt over het eten van vlees in combinatie met het milieu en je lichaam. Maar allereerst ga ik even terug naar zo’n 15 jaar geleden…

Kleine, vega Anouk
Op mijn tiende zag ik op televisie hoe kippen werden geslacht. Ze hingen levend, ondersteboven aan een lopende band geval en ik zag hoe ze hun kopjes nog heen en weer bewogen, alsof ze vroegen: ‘he, wat gaat er nu gebeuren?’ Gelukkig voor de mini Anouk, heb ik dit programma niet helemaal afgekeken. Wel besloot ik vanaf die dag vegetariër te worden. Mijn moeder kocht alternatieven voor vlees en dit vond ik best prima smaken.

Maar toen we op een avond gingen bbq’en kon ik het toch niet laten om vlees te eten.

Mijn vega periode stopte daarna eigenlijk ook meteen. Ik denk dat ik het twee maanden heb ‘volgehouden’.

Tot zover mijn eerste ervaring met het ‘niet vlees eten’.

Onderzoek naar het eten van vlees
Toen ik ziek werd nam ik mijn eetpatroon nog eens uitgebreid onder de loep. In eerste instantie leerde ik veel van mijn coach, door haar werd ik geprikkeld om zelf ook maar eens op onderzoek uit te gaan. Naast de boeken die ik heb aangeschaft, ben ik ook veel documentaires gaan kijken (thanks to Netflix).

Hieronder vind je een lijstje met docu’s die ik zeker aanraad om te kijken.

Ik ga niemand vertellen wat ie wel of niet moet eten. Maar het is het zeker waard om hier zelf iets meer over te weten te komen want het verandert zeker je inzicht over het eten van vlees. Ik doe een klein gokje dat dit je (vlees)eetpatroon best een beetje kan veranderen.

Cowspiracy
Misschien wel de meest bekende van dit rijtje. In dit verhaal onderzoekt een milieuactivist de oplossingen naar milieuproblemen. Hoe kunnen we duurzamer met deze planeet omgaan? Volgens deze milieuactivist is de veehouderij de grote boosdoener. Wat ik vooral schokkend vond, is hoe (milieu)organisaties met deze informatie omgaan. Daarnaast kom je ook te weten hoeveel water er nodig is om voor jou een stukje vlees op tafel te zetten…

Food choices
Hoe maak je de beste keuzes als het gaat om voeding? Er is zoveel te koop en er wordt zoveel gezegd. De ene keer moet je geen koolhydraten eten, de andere keer juist wel… Deze docu bevat als het ware verschillende hoofdstukjes waar ze elk stukje kort maar lang genoeg, uitleggen. In de docu gaan ze in op het milieu, verschillende diëten, supplementen, maar ook op doctoren en ziektes (waaronder kanker). Dit is zeker een aanrader om mee te beginnen als je van veel verschillende subonderwerpen in de voedselindustrie iets wil weten, het geeft je heel veel inzicht.

Forks over knives
Deze heb ik volgens mij als eerste gezien. Het gaat over ziektes die in bepaalde gebieden van de wereld heel veel voorkomen en in sommige gebieden weer heel weinig, en dan gaat het vooral over kanker en hart- en vaatziekten. Twee cardiologen zijn aan het woord, zij hebben jaren onderzoek gedaan. Deze docu vertelt je wat vlees en zuivel voor je lichaam doen. Het gaf mij zeker de doorslag om minder tot geen dierlijke producten te eten. Maar ook hoe je af kan komen van je (vele) medicijnen door anders te gaan eten. Echt een eyeopener!

Zo. Eerst maar even deze drie om mee te beginnen.

En… eet ik nu nog dierlijke producten?
De eerste tijd na mijn herstel at ik best wel strikt; veel groente en fruit, en weinig tot geen dierlijke producten (en suiker). Dit voelde goed voor mijn lichaam. Nu, twee jaar later, is mijn voedingspatroon niet veel veranderd voor wat er daadwerkelijk mijn mond in gaat, maar ben ik er wel soepeler in geworden.

Ik ben veel minder ‘streng’ voor mezelf en het voelt nu echt als een lifestyle waar ik geen moeite voor hoef te doen.

Onder andere bovenstaande docu’s waren voor mij een extra stimulans om door te gaan met dit voedingspatroon. En natuurlijk merk je dat er in je lichaam ook het één en ander gebeurt. Ik merk vooral dat ik veel energie heb en dat mijn lichaam erg blij wordt van het eten dat ik nu eet (doei opgeblazen buik!). Door dit eetpatroon kan ik veel eten, honger ik mezelf niet uit (integendeel), blijf ik gewoon op gewicht (sterker nog, in het begin val je ervan af) en voel ik me super goed!

Als ik wel dierlijke producten eet, zijn het eieren of is het kaas (eigenlijk is kaas echt veel te lekker om te laten staan…). Vaker probeer ik producten van de geit te gebruiken omdat deze producten beter zijn voor je lichaam (dat is weer een ander verhaal). En zo af en toe vis en heeeel soms kip.

Even een ‘grappig’ weetje; een paar weken terug was ik bij de slager (vlees halen voor vriendlief) en ik voelde me daar totaal niet op mijn gemak. Rode/roze hompen vlees voor mijn neus en de vrouw naast me had een lelijke kale hond in haar armen die heel onsmakelijk een stuk vlees naar binnen werkte. Ik werd er gewoon misselijk van (om maar even te laten zien dat het je kijk op vlees ook verandert).

Conclusie: ik eet zo min mogelijk dierlijke producten maar sluit het niet geheel uit.

Misschien denk je na het kijken van bovenstaande docu’s: ‘ik stop meteen met vlees eten’ of misschien besluit je om wat minder vlees te eten. Dat is natuurlijk ook al super! Wat je ook doet, het is allemaal goed. Het gaat er – naar mijn mening – vooral om dat we allemaal een stukje bewuster worden van wat goed is voor ons lichaam, de diertjes en het milieu.

Mocht je nog meer hierover willen weten, just ask me! Ik kan je zeker nog boeken en docu’s aanraden (zoals je ziet, ik kan hier nog uren over typen/praten/discussiëren…) 

LIEFS

, ,

Psst… Wees lief voor jezelf

De trend #fitgirl.

Ik heb het een tijdje, met een schuin hoofd, vanaf de zijlijn bestudeerd. Toch wil ik er, zoals velen met mij, ook even mijn zegje erover doen. Komtie:

Onder fitgirl versta ik zelf: ‘fitte’ meiden die gezond eten, veel sporten en die dit graag online laten zien.

Klinkt fantastisch. In eerste instantie kan ik deze trend alleen maar toejuichen. Goed voor jezelf zorgen door gezond te eten en te sporten: daar kan niets mis mee zijn toch? Als vrienden mij zouden omschrijven, zouden ze ook zeggen dat ik gezond leef. En ja, ik sport ook bijna elke dag. Als ik een paar dagen niet sport, gaat het kriebelen en word ik onrustig. Van deze levensstijl krijg ik energie, het voelt goed en ik voel me beter dan ooit. En natuurlijk is het fijn dat je hierdoor lekker in je vel zit (letterlijk en figuurlijk).

En hier komt het dingetje waar ik soms met half dichtgeknepen ogen naar kijk.

Het gaat voor mij een tandje verder als je iedere kiwi of geperfectioneerd ontbijtje op Instagram deelt.  Hetzelfde geldt voor ieder sport uurtje of de progressies die je iedere week maakt. In principe niets mis mee, iedereen mag gelukkig zelf delen wat hij/zij wil, maar ik heb er zo mijn vraagtekens bij.

Doe je dit voor jezelf? Of sla je erin door? Ben je de hele dag bezig met wat je gaat eten? Dit is iets wat ik me serieus afvraag. Hierin ben je mij geen antwoord schuldig, maar jezelf. Wat ik hiermee wil zeggen is: pas een beetje goed op jezelf. Het is fijn dat je lekker in je vel zit en dit mag je zeker laten zien, maar doe het niet voor de bevestiging van anderen.

Gezond leven en sporten is hartstikke goed voor je en ga hier vooral mee door maar geniet alsjeblieft ook af en toe van pizza/sushi/ijs/chocola, wat het ook mag zijn wat je lekker vindt en misschien niet zo healthy is (ik zet graag alle vier in, maar dat even terzijde).

Doe vooral waar je je lekker bij voelt en nog belangrijker: doe het  voor jezelf.  Het leven gaat niet alleen maar om presteren. Wees lief voor je lichaam en gun jezelf ook rust. Heb je dubbel en dwars verdiend.

Deze column is ook gepubliceerd op: GRLMAG  

, ,

Sapkuur dag #3

Hoe goed het de eerste dag ging, zo bluh voelde ik me de tweede dag. Vandaag is de derde en laatste dag en WAUW ik voel me zo energiek.

Als ik in mijn koelkast kijk, ben ik ontzettend blij dat ik al drie van de vijf sappen heb gemaakt. Ik kan er meteen één wegdrinken, heel fijn want zo kan ik meteen aan mijn dag beginnen. Ik kan me veel beter concentreren dan gisteren en moet vandaag best veel doen dus dat gaat me gelukkig goed af. Als ik de tweede sap ook op heb en ’s middags trek krijg, baal ik dat ik weer in de keuken moet staan voor een sap. Eigenlijk moet je de trek voor zijn en een paar sappen klaar hebben staan, zodat je ze meteen kan drinken. Want als ik trek heb en ik moet ze nog maken, ben ik al te laat, want dan merk ik toch dat van die simpele dingetjes mis gaan –bijvoorbeeld geen glas onder de juicer zetten en dan nog een paar seconde naar het sap staren dat op het aanrecht stroomt om vervolgens door te hebben wat er fout gaat… –

Die middag heb ik afgesproken met een vriendin en ik neem braaf een sap mee voor het geval ik trek krijg – en dat krijg ik -. ’s Avonds drink ik nog twee sappen en als ik daarna in bed lig en nog trek heb, drink ik nog wat water en val ik al snel in slaap.

The day after

YES! Weer eten! Ik begin met een appel omdat ik geen idee heb hoe mijn maag gaat reageren. Die appel gaat gelukkig goed en wat later neem ik mijn favo ontbijtje: havermout. Dit gaat tot mijn verbazing ook goed.

Daarna: op naar Schiphol om mijn broertje uit te zwaaien – hij gaat voor een half jaar reizen -. Tijdens het afscheid drinken we nog even wat en iedereen bestelt koffie en taart.

IMG_0369

Mijn broertje en ik op Schiphol

En wat moet ik nu?

Ik vraag nog even of ze decafé hebben… helaas dat hebben ze niet. Oke, leuk geprobeerd. Als ik daarna de chocolade muffins zie, hoor ik ze mijn naam roepen. Ik bestel cappuccino en een chocolade muffin. Tot mijn verbazing gaat ook dit er weer goed in en heb ik nul last van mijn buik. Wel word ik ontzettend druk, want: cafeïne (wat ik al zelden drink) en een bom suiker. Maar ach, dat neem ik maar voor lief.

Als ik even later op de weegschaal sta, zie ik dat er ongeveer 1,5 a 2 kilo af is. Ik moet zeggen dat ik de laatste dag wel merkte dat dit er vooral is afgegaan bij mijn buik en heupen. Stiekem trek ik een oude broek aan en die pas ik tot mijn verbazing weer! Ben benieuwd voor hoe lang.

Toegegeven: ik had de detox zwaarder verwacht. Het niet eten is denk ik vooral mentaal ‘zwaar’ omdat je constant met eten geconfronteerd wordt (dat was het bij mij denk ik vooral). Ik voel me ‘the day after’ wel echt heel goed en energiek – misschien ligt het ook aan de koffie?-

Uiteindelijk weet ik natuurlijk niet hoe mijn lichaam er nu van binnen uit ziet na deze ‘reiniging’ en ik moet toegeven dat meteen cafeïne drinken en suiker eten niet echt tactisch is na een detox.

Ik vind het lastig om nu te zeggen om een sap detox aan te raden. Zelf vond ik het interessant om eens uit te proberen en te kijken of ik het vol zou houden. Wel zou ik aanraden om niet fanatiek te sporten, zelf heb ik elke dag yoga gedaan en dat ging heel goed. De sappen zelf maken vergt wel wat tijd, dus als je niet zoveel tijd hebt, moet je het echt strak plannen of een kijkje nemen bij één van de vele juicebarren.

Wel moet ik zeggen dat ik tijdens de detox, eten veel meer ben gaan waarderen. En ik dacht dat ik van mijn eerste paar hapjes veel meer zou genieten. Maar uiteindelijk valt dat ook wel mee als je eenmaal weer eet.

,

Sapkuur dag #2

Eigenlijk zou ik weer moeten beginnen met de sap van gisterenochtend. Maar omdat ik mijn vijfde sap niet heb gehaald, drink ik die nu. Ik merk op dat mijn buik reuze plat is… of lijkt dat maar zo? Ik heb geen trek en drink rustig mijn eerste sapje op.

Vandaag drink ik wel netjes de vijf sapjes op. Weet je nog dat ik vertelde over mijn eerste dag, mijn eerste vieze sapje? Die heb ik vandaag nog een keer gemaakt maar dan de schil er niet bij gedaan: Echt heeeerlijk, kan je nagaan wat zoiets kan doen.

Eigenlijk voel ik me de hele dag een beetje suf. Ik kan me slecht concentreren en heb weinig energie, terwijl ik wel goed heb geslapen. Komt dit door de sapjes? Ik durf het niet te zeggen. Huisgenootjes zie ik heerlijke dingen eten en ik probeer er maar niet naar te kijken.

IMG_0254

Al dit lekkers moet ik weerstaan!

Ondanks dat heb ik niet de behoefte om iets te eten. Dat valt me reuze mee van mezelf (TROTS). Er ligt genoeg voor het pakken dus als ik het echt wilde, had ik het allang gedaan.

Maar dan, de sapjes maken. Want dat is nog een hele klus, eigenlijk is dat vooral het ding waar ik een beetje klaar mee ben, het neemt echt veel tijd in beslag. Ik besluit ’s avonds alvast drie sappen te maken voor de volgende dag, dan hoef ik er nog maar twee te maken op de dag zelf.

Ik ga vroeg mijn bed in. Rond 21.30uur ga ik mijn bed in en lees nog wat maar mijn ogen vallen al snel dicht. Rond 22.00uur lig ik al te slapen. Ben ik zo moe omdat ik alleen maar op sapjes leef? Ik ben benieuwd hoe dag 3 gaat verlopen..

,

Sapkuur dag #1

Goed geslapen – CHECK
Een tikkeltje zenuwachtig voor de sapkuur – CHECK

Om 08.00 uur gaat de wekker en om 08.30 begin ik met een glas lauw/warm water met een halve citroen. Ik ga aan de slag met mijn eerste sapje en pak alle ingrediënten. Terwijl ik ze aan het snijden ben, bedenk ik me dat dit best eens een lekker sapje kan gaan worden. Drie soorten fruit en maar één groente, iets waarvoor ik zelf niet snel zou kiezen. Het sapje kleurt fel oranje en ik heb er helemaal zin in. Ik neem een klein slokje en mijn gezicht verraadt meteen de teleurstelling: BITTER. Ik ruim het slagveld op dat ik zojuist veroorzaakt heb en ga rustig zitten om hopelijk nog te genieten van het eerste sapje – misschien was het eerste slokje even wennen? –

Ik neem nog een paar slokjes er merk dat dit toch echt niet mijn sapje is. Zo snel mogelijk wil ik deze weg hebben, maar dat lukt niet echt. Het komt zelden voor dat ik een zelfgecreëerd sapje niet lekker vind dus een beetje teleurgesteld ben ik wel.

Als ik 1/3 op heb, ga ik zielig doen: “IK WIL NIET MEEHEEER”, denk ik. Met mijn rietje (ik drink alle sapjes deze dagen met rietjes) draai ik rondjes in de sap. Ik bekijk het met één oog en dan met de ander en neem weer een paar slokjes. Als ik weer naar het glas kijk, is er amper iets uit.

Ik neem nog een paar slokken en als er ¼ overblijft, vind ik het wel genoeg geweest. Ik zit ontzettend vol en zet meteen thee om die vieze smaak weg te spoelen.

Om 11.45 krijg ik trek en om 12.15 drink ik mijn tweede sapje. Deze smaakt beter en ik drink mijn glas met moeite helemaal leeg. Niet omdat ie vies is, maar omdat je echt snel vol raakt.

14.45 begin ik aan mijn derde sapje. Ik doe er maar liefst een uur over, wederom omdat zo’n sapje erg vullend is. Ik snap er niets van. Met mijn energie gaat het goed maar ik ben druk bezig waardoor ik niet door heb dat ik het eigenlijk steenkoud heb. Nu komt dat weleens vaker voor en ik trek mijn jas aan – ja, binnen ja. – Maar na mijn derde sapje merk ik opeens dat mijn vingers blauw zijn?! Eigenlijk vind ik het wel grappig, ik maak er foto’s van en stuur ze rond. Ik denk namelijk dat het te maken heeft met de witte vingers die ik vaak krijg als het koud is, ook wel Raynaud fenomeen genaamd. Maar na de foto’s te hebben rond gestuurd krijg ik al snel een paar bezorgde mensen op mijn dak. Dat ik wel moet uitkijken, dat dit echt niet oke is en ik anders maar moet stoppen met die sapkuur. Ik bedenk me dat als het echt niet gaat, ik altijd nog een stuk fruit kan eten maar eigenlijk voel ik me prima dus aan stoppen, denk ik nog niet. Na mijn vingers opgewarmd te hebben worden ze al snel weer normaal en ik drink thee.

De vijf sapjes die ik wilde drinken, lukt niet. Rond 17.00 uur krijg ik trek en uiteindelijk drink ik rond 18.15 mijn vierde sapje op. Of nouja sapje,  het is voornamelijk amandelmelk maar ik doe er ook nog een halve banaan bij voor een beetje extra power (en de lekkere smaak natuurlijk). Daarna ga ik naar de bioscoop, gelukkig maar vijf minuten fietsen. Van de hele dag juicen krijg je een vreemde smaak in je mond dus het is wel fijn als je constant water bij je hebt om lekker te spoelen. De film vind ik razend interessant (‘Spotlight’: aanrader) en ik denk amper aan mijn sapkuur. Als ik een pizza voorbij zie komen in beeld bedenk ik me pas hoe graag ik die wil, maar zonder die sapkuur had ik dat waarschijnlijk ook gedacht. Als de film afgelopen is, heb ik wel echt trek. Gelukkig had ik nog wat van mijn vierde sapje over en ik drink die rustig op na afloop. Eigenlijk heb ik nog best veel energie, dit verbaast me ontzettend! Het lijkt wel of ik hier meer energie van krijg. Mijn buik doet verder ook normaal (misschien omdat ik sowieso al veel groente en fruit eet?) alleen moet ik heel vaak plassen.

Die avond liggen we in bed en ik kan het alleen maar over eten hebben. Hij fantaseert gezellig mee en je wil niet weten hoeveel gerechten er voorbij komen. We bedenken zelfs al wat we na mijn sapkuur gaan eten (PIZZA!).  ’s Avonds droom chocolade die voor mijn neus wegrennen.

,

Waarom een sapkuur?

Drie dagen lang alleen maar sapjes. Wie doet dat nu? Nou, ik ga daar vanaf morgen mee beginnen… en dit is waarom.

Ik maak er geen geheim van dat ik een fanatieke sapjesmaker ben met mijn slowjuicer. Bijna iedere dag maak ik er gebruik van. Maar laatst zag ik de documentaires ‘Fat, Sick and Nearly Dead’ en (meteen erachteraan, ik kon het niet laten) ‘Fat, Sick and Nearly Dead #2’. Bij deze titel denk je al snel aan te dikke mensen die ongezond eten, dus waarom zou ik dit aanraden om te kijken als je bij geen van beide aangesproken voelt? Ook ik kan met trots zeggen dat ik gezond eet en dat ik een prima figuur heb, maar wat extra te weten komen over voeding is nooit verkeerd.

Dit verhaal gaat over een man met een ongezonde levensstijl, een zwaar lichaam en veel kwaaltjes waardoor hij allerlei soorten medicijnen slikt. Op dat moment gooit hij zijn leven om door (uit mijn hoofd) 60 dagen alleen maar sap te drinken. Geen sap van de supermarkt, nee zelfgemaakt sap met de slowjuicer met verse groenten en fruit. Niet alleen valt hij af, hij voelt zich veel beter en tenslotte inspireert hij veel mensen om zelfgemaakte sappen te drinken.

Nu vraag je je misschien af: maar Anouk, waarom ga jij dit doen?
Eigenlijk ben ik ontzettend nieuwsgierig! Ga ik dit volhouden? Wat gebeurt er met mijn lichaam? En hoe zal ik me daarna voelen? Ik kan niet wachten om het te weten.

Maar de allerbelangrijkste reden is toch wel omdat het een hele goede detox is voor je lichaam, want mijn lieve lichaam is zo kapot gemaakt door die mega shots aan chemo’s dat ik wel een ‘opruimingsbeurt’ kan gebruiken.

En dan, wat velen waarschijnlijk het meest interessant vinden, je gaat gewicht verliezen. Dat is het laatste waarvoor ik dat doe, of nog anders gezegd: dit hoeft van mij niet. Maar één dag detoxen vind ik te weinig als ‘opruimbeurt’. Daarom heb ik bewust voor drie dagen gekozen omdat je dan wel alle voordelen meepakt waarvoor een detox bedoeld is: je reset je systeem, je maakt je hele lichaam en al je cellen schoon. Klinkt een beetje vaag misschien? Morgen meer!

,

Anouk hartje sapjes!

Zelfgemaakte sap. Bijna iedere dag staat het bij mij op het menu. Na mijn chemo’s vond ik wel dat ik het verdiende om wat extra vitamines binnen te krijgen dus heb ik zo’n slowjuicer (ja zo heet een sappenmaker officieel) aangeschaft. Persoonlijk vind ik het echt een top aankoop!

Omdat ik echt niet wist wat ik allemaal in zo’n ding kon stoppen heb ik ook maar een boek aangeschaft met wel ‘150 saprecepten’, dus ik kan wel even vooruit. Sommige sapjes bevatten twee ingrediënten en voor een ander heb je weer tien dingen nodig. Persoonlijk heb ik geen zin om tien ingrediënten in een sap te doen (mij te veel werk) dus meestal houd ik het bij 4 a 5 dingetjes. Heb je ook een slowjuicer of wil je er één aanschaffen dan zou ik het sowieso aanraden om zo’n recepten boek aan te schaffen, zodat je ook echt weet waar je mee bezig bent.

Toegegeven: (de naam zegt het zelf al) sap maken met een slowjuicer duurt best lang maar oefening baart kunst. De eerste paar keer was ik dik een half uur kwijt aan zo’n sap maken.. jeetje dat doe je ook niet voor je lol. (ligt er waarschijnlijk ook aan dat ik het fascinerend vond hoe zo’n ding werkt en ik bij elk stukje wilde kijken wat ie deed.. en dan heb ik het nog niet gehad over het ding in elkaar zetten die eerste paar keren.. oef)

Nu weet ik welke ingrediënten lekker zijn bij elkaar, hak ik ze zo in de juiste formaten en hup ze gaan de machine in. Binnen 10 minuten een sapje op tafel!

Met zekerheid kan ik zeggen: Anouk hartje sapjes!