Berichten

, ,

Een burn-out?

Een paar jaar geleden – ik denk hetzelfde jaar dat ik ziek werd – had mijn vader een artikel opengeslagen in de krant dat ging over een burn-out bij jongeren. Ik liep de keuken in en kon niet om het artikel heen, het lag zo dat ik het wel moest lezen. Ik keek naar het artikel, scande het een beetje en ging mijn ontbijt maken. Mijn vader kwam binnen en zei: ‘Heb je dit gelezen?’ hij wees naar het artikel.
‘Juaa, ik heb het gezien’, zei ik nonchalant. ‘Gaat over een burn-out bij jongeren, ofzo.’
‘Precies. En ik denk dat jij daar ook voor moet oppassen.’

Met opgetrokken wenkbrauwen keek ik hem aan. ‘Ik? Een burn-out? Pff.’
‘Lees het maar eens goed. Het gaat over jongeren die willen presteren, druk voelen van buitenaf en te veel hooi op hun vork nemen. Altijd maar druk zijn.’

Altijd druk zijn, alles goed willen doen en vaak te veel doen: ik kon niet ontkennen dat ik dat niet herkende in mezelf.

‘Ja maar dat zijn anderen pap, dat gebeurt bij mij echt niet’ en ik nam een slok van mijn vers gemaakte groene smoothie.

Tot zo ver mijn eerste gesprek met betrekking tot een burn-out.

Toen ik ziek was, kwam ik tot de conclusie dat ik de laatste jaren toch wel iets te veel had gedaan en te veel wilde van mezelf. Maar nu, was ik door deze ziekte even op het matje geroepen en ik had hier zoveel van geleerd dat een burn-out mij niet meer zou overkomen. Punt.

Tot zover niets aan de hand, en toen stuitte ik vorige week op het programma van Sophie Hildebrand: Sophie in de mentale kreukels.
Waarom, kan ik je niet precies vertellen, maar ik wilde dit perse kijken.

Ik schrok ervan hoe vaak dit voorkomt en dat zelfs zo iemand als Sophie hier mee te maken heeft gehad.

Na het kijken van het programma, kwam ik tot de conclusie dat dit mij dus ook gewoon kan overkomen en dat je hier sneller mee te maken hebt dan je denkt. En dat het gaat om structureel te druk zijn of te veel aan je hoofd hebben, een dagje niets en daarna weer doorgaan met hoe je te werk ging, helpt dus niet. Het gaat om (wat ik er tot nu toe zelf heb uitgehaald) een andere lifestyle, mindset en de tijd nemen voor de dingen die je doet. En niet al met je hoofd bij de volgende activiteit zijn die je te wachten staat (oeps, steek je hand omhoog als je dit vaak doet. Ik ben schuldig hieraan).

Gelukkig heb ik nooit te maken gehad met een burn-out, en kan ik ook niet zeggen dat er een burn-out bij mij voor de deur staat. Maar ik ben wel anders gaan denken, want dat ik nu kanker heb gehad en hier veel van heb geleerd, wil niet zeggen dat ik uitgesloten ben om een burn-out te krijgen.

Het is geweldig als je ambities hebt en dat je misschien wat meer werkt omdat je het hartstikke leuk vindt. Maar, lieve mensen, het moet wel leuk blijven. Mocht je nieuwsgierig zijn geworden dan zou ik zeker aanraden om het programma van Sophie te kijken.

EYEOPENER.

 

LIEFS

,

Anouk hartje sapjes!

Zelfgemaakte sap. Bijna iedere dag staat het bij mij op het menu. Na mijn chemo’s vond ik wel dat ik het verdiende om wat extra vitamines binnen te krijgen dus heb ik zo’n slowjuicer (ja zo heet een sappenmaker officieel) aangeschaft. Persoonlijk vind ik het echt een top aankoop!

Omdat ik echt niet wist wat ik allemaal in zo’n ding kon stoppen heb ik ook maar een boek aangeschaft met wel ‘150 saprecepten’, dus ik kan wel even vooruit. Sommige sapjes bevatten twee ingrediënten en voor een ander heb je weer tien dingen nodig. Persoonlijk heb ik geen zin om tien ingrediënten in een sap te doen (mij te veel werk) dus meestal houd ik het bij 4 a 5 dingetjes. Heb je ook een slowjuicer of wil je er één aanschaffen dan zou ik het sowieso aanraden om zo’n recepten boek aan te schaffen, zodat je ook echt weet waar je mee bezig bent.

Toegegeven: (de naam zegt het zelf al) sap maken met een slowjuicer duurt best lang maar oefening baart kunst. De eerste paar keer was ik dik een half uur kwijt aan zo’n sap maken.. jeetje dat doe je ook niet voor je lol. (ligt er waarschijnlijk ook aan dat ik het fascinerend vond hoe zo’n ding werkt en ik bij elk stukje wilde kijken wat ie deed.. en dan heb ik het nog niet gehad over het ding in elkaar zetten die eerste paar keren.. oef)

Nu weet ik welke ingrediënten lekker zijn bij elkaar, hak ik ze zo in de juiste formaten en hup ze gaan de machine in. Binnen 10 minuten een sapje op tafel!

Met zekerheid kan ik zeggen: Anouk hartje sapjes!